Czym jest wskaźnik BMI
BMI (od angielskiego body mass index, czyli wskaźnik masy ciała) to prosty rachunek: masę ciała w kilogramach dzieli się przez wzrost w metrach podniesiony do kwadratu. Powstaje jedna liczba, którą Światowa Organizacja Zdrowia przypisuje do zakresów — od niedowagi po otyłość trzeciego stopnia.
Wskaźnik służy do szybkiego przesiewu: pozwala stwierdzić, czy warto przyjrzeć się masie ciała bliżej. Nie jest rozpoznaniem choroby i nie zastępuje wizyty u lekarza.
Czego BMI nie powie
- Osoby bardzo umięśnione — sportowcy siłowi wychodzą często w zakresie „nadwaga”, mając mało tkanki tłuszczowej.
- Osoby starsze — z wiekiem ubywa mięśni, a przybywa tłuszczu przy tej samej masie ciała.
- Kobiety w ciąży — u nich wskaźnik nie ma zastosowania.
- Dzieci i młodzież do 18 lat — dla nich stosuje się siatki centylowe, a nie te same progi co u dorosłych.
Dlatego drugą liczbą, którą warto znać, jest obwód talii. Opisujemy go osobno w artykule o obwodzie talii i otyłości brzusznej.
Wynik poza zakresem prawidłowym — co dalej
Pojedynczy pomiar nie jest wyrokiem. Jeśli wynik wypada poza zakresem uznawanym za prawidłowy, sensowna kolejność jest taka:
- Zmierz obwód talii — mówi o ryzyku zdrowotnym więcej niż sama masa ciała.
- Umów się do lekarza rodzinnego — to on decyduje o badaniach i dalszych krokach.
- Nie zaczynaj od diety cud. Trwałą zmianę daje umiarkowany deficyt energetyczny; piszemy o tym w tekście o deficycie kalorycznym bez głodówki.
Jeśli lekarz rozpozna otyłość, jest ona chorobą, którą się leczy — przebieg takiego leczenia opisujemy w poradniku leczenie otyłości krok po kroku.
Źródła 2
- Światowa Organizacja Zdrowia — informacje o otyłości i nadwadze who.int
- Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej — wskaźnik BMI ncez.pzh.gov.pl